علمنى أبويا ازاى أحب بقلم الشاعر جبريل رضوان

علمني ابويا ازاى احب
الناس ةازاى اكون محبوب
علمني كمان ازاي
ماهربش م المكتوب
علمني ازاي مابتش
غالب وابات مغلوبااااااااااااااااااااااا
علمني ابويا ازاي
اقول الكلام ع الاد
علمني ماحزنش علي اللي
راح واحط الادين ع الخد
علمني كمان احب اهلي
واوصل الرحم والود
ااااااااااااااااااااا
علمني ابويا اقول
كلام موزون
علمني اساعد الناس
واكون ف العون
علمني اقول الصدق
وانصر الحق مهما يكون
علمني اقول الكلام الجد
وابعد عن الكلام الدون
اااااااااااااااااااااا
علمني ابويا ازاى
اقول الكلام ف الوش
علمني ازاى ابعد
عن الخداع والغش
علمني مارطرش
ف الكلام وادش
ااااااااااااااااااااا
علمني ابويا الرجوله
وحب الخير
علمني اكون انسان
واساعد الغير
علمني اكون صاحي
وازى اعيش بضمير
وازاى اساعد الكبير
واحسن التدبير
علمني ماغلطشي
واكون لهوايا امير
علمني ابويا القناعه
مابصش لحاجة الغير
علمني ابويا الخشونه وانام
ع الخيش قبل مانام ف سرير
ااااااااااااااااااااااااا
علمني ابويا كتير
وعلامه علي اده
وتعب عشانا كتير
لما المرض هده
ومات ابويا وسابني
وانا ماشي علي عهده
وصاني قبل مايرحل
اود اللي بيوده
واراعي كل الناس
بالخير اللي كان ماده
اااااااااااااااااااااا
جبريل رضوان